۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » کرمان
روایت زنی که با هنر، تکیه‌گاه خانواده شد
روایت زنی که با هنر، تکیه‌گاه خانواده شد

روایت زنی که با هنر، تکیه‌گاه خانواده شد

این خطوط داستان زندگی محبوبه است، کسی که وقتی سایه بیماری بر قامت همسرش نشست او با سرانگشتانی از جنس اراده، رشته‌های سرد مس را به درختچه‌هایی از امید گره زد. به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «اقطاع خبر» دنیای هنر، گاهی از ساده‌ترین اشیاء آغاز می‌شود؛ از چند رشته سیم مسی که در دستان […]


این خطوط داستان زندگی محبوبه است، کسی که وقتی سایه بیماری بر قامت همسرش نشست او با سرانگشتانی از جنس اراده، رشته‌های سرد مس را به درختچه‌هایی از امید گره زد.

روایت زنی که با هنر، تکیه‌گاه خانواده شد

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری «اقطاع خبر» دنیای هنر، گاهی از ساده‌ترین اشیاء آغاز می‌شود؛ از چند رشته سیم مسی که در دستان هنرمند یک زن، جان می‌گیرند و تبدیل به درختی تنومند یا گلستانی در قاب می‌شوند.

«محبوبه یزدانی»، بانوی ۳۲ ساله‌ای است که ۶ سال پیش، وقتی طوفان بیماری همسر، آرامش خانه‌اش را نشانه رفت، اجازه نداد چراغ امید در زندگی‌شان خاموش شود. او که روزی تنها برای دل خودش با سیم‌های افشان طرح می‌زد، حالا به کارآفرینی بدل شده که نامش با نوآوری بر روی مس گره خورده است.

از خانه‌داری تا کارزاری برای زندگی

محبوبه که مادر دو فرزند ۲۱ و ۱۴ ساله است، وقتی با او به گفتگو می‌نشینم  روزگاری را به یاد می‌آورد که تنها دغدغه‌اش خانه‌داری بود و همسرش از طریق برق‌کشی ساختمان، چرخ زندگی را می‌چرخاند.

این بانوی هنرمند کرمانی در گفتگو با ما از نقطه عطف زندگی‌اش چنین می‌گوید: پیش از این یاد گرفته بودم چطور با سیم‌های افشان چیزهای کوچکی بسازم، اما وقتی همسرم دچار بیماری کبدی شد و دیگر توان کار سنگین نداشت، دانستم که وقت ایستادن است. درآمد ما به شدت افت کرده بود و من باید برای تأمین نیازهای خانواده و آینده پسرانم راهی پیدا می‌کردم.

مغازه‌ای در میانه خیابان «سرباز» 

او حالا میان وظایف مادری و کار هنری، توازنی ظریف برقرار کرده است. محبوبه بخشی از کار را در ساعات فراغت در خانه انجام می‌دهد و بخشی دیگر را در مغازه‌ کوچکش واقع در «خیابان سرباز». او با استفاده از سیم‌های مسی افشان، درختچه‌های ظریف، قاب‌های گل و حتی لوگوهای اختصاصی خلق می‌کند؛ آثاری که به گفته خودش، هر آنچه مشتری پیشنهاد دهد را با ظرافت مس، عینیت می‌بخشد.

یزدانی با افتخار می‌گوید: اکنون با همراهی همسرم کار می‌کنم. این کار نه‌تنها هزینه‌های زندگی ما را تأمین کرده، بلکه باعث شده همسرم نیز در کنار من باشد و با هم این مسیر را پیش ببریم.

برندی که در راه است

اگرچه او هنوز به دنبال ثبت رسمی برند شخصی خود است، اما کیفیت آثارش راه خود را باز کرده‌اند. استقبال ارگان‌های مختلفی چون کمیته امداد، هلال‌احمر، بهزیستی و استانداری از محصولات او، گواهی بر منحصربه‌فرد بودن این هنر است. 

محبوبه می‌گوید: ۶ سال پیش وقتی شروع کردم، تشویق اطرافیان و استقبال مردم در نمایشگاه‌ها به من قدرت داد. نگاه‌های پر از تحسین مردم، خستگی را از تنم بیرون می‌کرد و مرا در ادامه مسیر مصمم‌تر می‌ساخت.

توصیه‌ای به نسل جوان: ناامیدی ممنوع

این بانوی کارآفرین که حالا با تکیه بر لطف الهی به ثبات رسیده است، پیامی هم برای نوجوانان و جوانان دارد. او با لبخندی که از رضایت درونی‌اش نشأت می‌گیرد، می‌گوید: روی سخنم با نوجوانان است؛ هیچ‌وقت در زندگی ناامید نشوید. اگر به خدا توکل کنید، او بهترین راه‌ها را پیش پایتان می‌گذارد. فقط کافی است حرکت کنید و ایمان داشته باشید که سختی‌ها ابدی نیستند.

محبوبه یزدانی، نمونه‌ای روشن از زنانی است که «بحران» را به «فرصت» تبدیل کردند؛ زنی که ثابت کرد با رشته‌های نازک مس هم می‌توان پیوندی محکم میان عشق، هنر و معیشت برقرار کرد.

انتهای خبر/ پسند


———-
منبع:آرمان

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*