چرا قرارگاه خاتمالانبیاء انتخاب شد؟
انتخاب قرارگاه خاتمالانبیاء برای اجرای پروژه جاده جدید کوهبنان، تصمیمی صرفاً سلیقهای یا سیاسی نبود، بلکه بر پایه ملاحظات کارشناسی اتخاذ شد. نخستین دلیل، ماهیت ملی قرارگاه و برخورداری آن از ظرفیت «تهاتر مالیاتی» بود؛ ظرفیتی که میتوانست بیش از نیمی از هزینه ساخت جاده را بدون فشار مستقیم بر بودجههای محدود دولتی تأمین کند. این امکان عملاً در اختیار سایر پیمانکاران بخش خصوصی یا استانی قرار ندارد.
دومین عامل، پیچیدگی فنی پروژه بود. جاده جدید کوهبنان دارای ابنیههای خاص و سازههای سنگین است؛ از جمله پلی عظیم با ارتفاع حدود ۲۰ متر و طول نزدیک به ۱۰۰ متر که اجرای آن نیازمند تخصص بالا، تجهیزات پیشرفته و تجربه عملی گسترده در حوزه پلسازی است.
به اذعان کارشناسان، هر پیمانکاری توان اجرای چنین سازهای را با کیفیت و سرعت مناسب ندارد.
مزیت سرعت و کیفیت در برابر پروژههای فرسایشی
یکی از نگرانیهای جدی مسئولان و مردم، تبدیل پروژه جاده کوهبنان به طرحی فرسایشی و چنددهساله بود. تجربه سالهای گذشته نشان داده است که اجرای پروژههای بزرگ با بودجههای محدود و قطرهچکانی دولتی، گاه تا بیش از یک دهه به طول میانجامد. همین مسئله باعث شد مسئولان وقت به این جمعبندی برسند که اگر این جاده با همان روال گذشته پیش برود، ممکن است ۱۵ سال یا بیشتر زمان ببرد.
در مقابل، قرارگاه خاتمالانبیاء بهدلیل در اختیار داشتن کارخانه ساخت پلهای پیشساخته، توان انتقال سریع سازهها به محل پروژه و سابقه موفق در پروژههای ملی راه و پلسازی، گزینهای بود که میتوانست پروژه را در بازه زمانی کوتاهتر و با کیفیت بالاتر به سرانجام برساند.
در نهایت توافقات انجامشده و بر اساس پیگیریهای انجامشده، فرمانده قرارگاه خاتمالانبیاء آمادگی اجرای پروژه را اعلام کرده و وزیر راه و شهرسازی وقت نیز مجوز را برای واگذاری پروژه صادر کرده بود.
علاوه بر این، در جلسهای که در خردادماه سال جاری با حضور نماینده قرارگاه، رئیس اداره شهرسازی استان کرمان و معاون وزیر راه و شهرسازی برگزار شد، توافق شد که ۵۰ درصد بودجه پروژه از طریق تهاتر مالیاتی و مابقی از محل وام کد ۵۶ تأمین شود.
این توافقات نشان میداد که پروژه نهتنها از نظر فنی، بلکه از نظر تأمین مالی نیز به مرحله اطمینانبخش رسیده است و مانع جدی برای آغاز عملیات اجرایی وجود ندارد.
توقف ناگهانی و ابهامات بیپاسخ
با وجود همه این مقدمات، روند واگذاری پروژه بهطور ناگهانی متوقف شد. مسئولان مربوطه در توضیح این تصمیم، تنها به «بالا بودن برآورد هزینه قرارگاه خاتمالانبیاء» اشاره کردند و مدعی شدند سایر پیمانکاران میتوانند پروژه را با هزینه کمتر اجرا کنند.
این در حالی است که به گفته پیگیران پروژه، برآورد بالاتر قرارگاه به این دلیل بوده که اجرای ۱۳ کیلومتر از مسیر جاده زرند – مسجد ابوالفضل نیز در تعهد آن قرار میگرفت و هزینه این بخش به مجموع پروژه افزوده شده بود.
عدم شفافسازی درباره این موضوع، گمانهزنیها درباره نقش ملاحظات سیاسی و تصمیمات پشتپرده را تقویت کرده است؛ گمانهزنیهایی که تاکنون پاسخی رسمی به آنها داده نشده است.
ضرر همزمان کوهبنان و زرند
لغو واگذاری پروژه، تنها به زیان مردم کوهبنان ختم نشد. با کنار رفتن قرارگاه خاتمالانبیاء، اجرای ۱۳ کیلومتر از مسیر جاده زرند – مسجد ابوالفضل نیز منتفی شد و به این ترتیب، دو شهرستان بهطور همزمان متضرر شدند. این مسئله، ابعاد منطقهای موضوع را پررنگتر کرده و نشان میدهد که تصمیم اخیر، صرفاً یک تغییر پیمانکار ساده نبوده است.
مطالبه مردمی؛ جادهای که ۵۰ سال انتظارش را کشیدهایم
ریحانه خواجهپور، از مطالبهگران و شهروندان کوهبنان، در گفتگو با خبرنگار این پایگاه خبری میگوید:
کوهبنان بیش از ۵۰ سال است که جاده دولتی استاندارد ندارد. مسئولان وقت به این نتیجه رسیده بودند که با بودجههای محدود دولتی، این پروژه شاید تا ۱۵ سال دیگر هم تمام نشود. به همین دلیل، با جدیت پیگیر واگذاری آن به قرارگاه خاتمالانبیاء شدند تا این مطالبه دیرینه مردم بالاخره به نتیجه برسد.
او تأکید میکند که مردم انتظار دارند مسئولان فعلی، صادقانه و شفاف درباره علت لغو این واگذاری توضیح دهند و اجازه ندهند منافع عمومی قربانی مصلحتسنجیهای نامعلوم شود.
انتظار افکار عمومی از مسئولان
امروز مطالبه اصلی مردم کوهبنان و زرند، نه فقط ساخت یک جاده، بلکه شفافیت در تصمیمگیری و پاسخگویی مسئولان است. افکار عمومی میپرسد اگر واگذاری پروژه به قرارگاه خاتمالانبیاء به صلاح نبوده، چرا پس از طی همه مراحل قانونی و فنی لغو شده و چرا جایگزین روشن و زمانبندی مشخصی برای اجرای پروژه اعلام نمیشود؟
جاده جدید کوهبنان، آزمونی جدی برای سنجش میزان توجه مسئولان به مطالبات مردمی و توسعه متوازن مناطق کمتر برخوردار است؛ آزمونی که نتیجه آن هنوز در هالهای از ابهام قرار دارد.
انتهای خبر/ پسند
